Marvin Peersman hoopt tot zijn 38ste te kunnen voetballen

Hij maakte zijn debuut onder trainer Jan Boskamp en nu is hij voor de jongen honden van FC Groningen de oude nestor. In een gesprek met de ervaren verdediger bespreekt hij zijn tweede jeugd, de bijzondere reis van zijn werkgever, het overwinnen van de twijfels en een carrière die hij zo lang mogelijk wil voortzetten.

Niels Douma heeft niet de meest aangename week gehad in zijn functie bij FC Groningen. Douma is een topsportkok die op de loonlijst staat bij De Trots van het Noorden en zorgt onder andere voor de maaltijden van de selectie. Tegelijkertijd is hij een fan van SC Heerenveen, dat vorige week in het Abe Lenstra Stadion met 0-2 verloor van de tegenstander uit de nabijgelegen provincie. Douma was zich ervan bewust hoe laat het was toen hij maandag weer arriveerde op Sportpark Corpus den Hoorn, het trainingscentrum van FC Groningen. Direct na zijn binnenkomst merkte hij dat er veel ogen op hem waren gericht.

‘Ja, daar hebben we zeker wat grappen over gemaakt, zeker’, lacht Marvin Peersman. Het is donderdagmiddag, net na de training, die moest plaatsvinden vanwege een bevroren veld in de gym van het TopsportZorgCentrum op het trainingscomplex van FC Groningen, wanneer de verdediger met een glimlach op zijn gezicht nog even terugdenkt aan de overwinning in de derby vier dagen geleden. ‘Het is tien jaar geleden dat FC Groningen daar voor het laatst een overwinning behaalde, nietwaar? Prachtig om te ervaren en een cruciale overwinning voor onze positie op de ranglijst. We moeten nu vooral op deze manier verdergaan. "Dan kan het echt een prachtig seizoen worden."

Aan de zege op Heerenveen kon zondagmiddag geen vervolg gegeven worden met een nederlaag thuis tegen Fortuna Sittard (1-2). Het was een aanzienlijke tegenslag voor FC Groningen, dat, ondanks de achterstand, nog steeds goed in de linkerhelft van de ranglijst staat. Waar het team van Dick Lukkien vorig seizoen – het jaar na de promotie naar de Keuken Kampioen Divisie – eerder met spijt naar beneden moest kijken, kunnen de groen-witten nu hopen op een serieuze stap naar Europees voetbal. Hierdoor komen oude Groningse tijden tot leven.

Peersman speelt een cruciale rol in het succesverhaal. De ervaren Belg heeft dit seizoen nog geen enkele wedstrijd gemist, aanvankelijk als centrumverdediger en sinds de aanstelling van Ajax-huurling Dies Janse als linksback, en geniet van de ervaringen die hij beleeft. ‘Ik ben uiteraard ook verrast door de huidige situatie’, zegt hij. "Vorig jaar moesten we ons uiterste best doen om erin te blijven, wat uiteindelijk met meer dan voldoende punten is gelukt, dus je verwacht niet dat je in het volgende seizoen na ongeveer twintig wedstrijden op de zevende plaats staat."

Ik kan niet beweren dat ik in de zomer meteen opmerkte dat dit mogelijk was, maar naarmate je enkele wedstrijden speelt, realiseer je je dat je niet voor veel teams hoeft te spelen. We beschikken over een uitstekende groep; de jonge jongens groeien goed en de nieuwkomers passen er uitstekend bij. Dan kun je prachtige dingen laten zien.

Het verschil met het moment waarop hij bij FC Groningen begon, meer dan tweeënhalf jaar geleden, is aanzienlijk – waardoor de opmars nog bijzonderer is. ‘Toen ik hier kwam, was FC Groningen net gedegradeerd en er was veel negatieve gevoelens binnen en rondom de club’, herinnert Peersman zich nog. ‘Bijvoorbeeld, supporters die direct begonnen te fluiten wanneer je de bal achteruit speelde. Er waren specifieke verwachtingen, maar er waren ook veel nieuwe jongens: het is begrijpelijk dat we wat tijd nodig hadden om op elkaar aan te passen.

Uiteindelijk heeft de trainer bepaalde beslissingen genomen en zijn we begonnen met het bouwen. Aan zowel het team als de cultuur in de kleedkamer. Het is zeker opmerkelijk dat we nu in het linkerrijtje van de Eredivisie actief zijn. Toch realiseer je je dat nog niet helemaal, omdat je er middenin bent. Ik geloof dat, dat pas later gebeurt, wanneer je terugdenkt en merkt: "Ja, we hebben toen echt iets prachtigs neergezet." Je bent nu vooral voortdurend bezig met de volgende wedstrijd. Want we zijn nog niet klaar, nietwaar? Het is een mooi half seizoen geweest, absoluut, maar er zijn nog veel wedstrijden te spelen en we willen er nog veel meer uit halen. Dan is het wel belangrijk om daar elke dag op de juiste manier mee bezig te zijn.’

Als senior in een team met vooral veel talentvolle spelers probeert Peersman hierin de leiding te nemen. Met zijn 34 jaar (over twee weken wordt hij 35 jaar) is de vleugelverdediger met afstand de oudste basisspeler in het team van Lukkien, omringd door veel begin twintigers. ‘Ze zorgen ervoor dat ik jong blijf’, lacht Peersman, die qua energie absoluut niet uit de mode raakt. "Ik vind het ontzettend leuk en kan het ook goed aan met die jonge jongens."

"Het is niet zo dat ik er niet bij hoor omdat ik iets ouder ben; ik heb hier mijn plek wel gevonden." Zolang ze maar goed naar hem luisteren, is dat niet zo? "Welnee, zo functioneert het niet." In het team zijn er enkele leiders, waaronder Stije (Resink, red.), maar niemand heeft daadwerkelijk de controle. Inderdaad, de trainer, dat klopt, maar in het veld niet. "Ze luisteren zeker wanneer ik iets zeg, maar ik ben niet anders dan anderen, hoor." Peersman blijft daarin bescheiden. In ieder geval niet tijdens de wekelijkse negentig minuten. Vervolgens wordt er een verschil zichtbaar in vergelijking met de jonkies. ‘Het zal zeker iets meer tijd kosten om te herstellen, inderdaad. “Maar ik doe mijn uiterste best om dat zo goed mogelijk te laten verlopen,” aldus Peersman, die met de zorg voor zijn lichaam in ieder geval een positief voorbeeld stelt aan zijn teamgenoten. ‘Na wedstrijden train ik intensief, stap ik na wedstrijden op de fiets, gebruik ik trouw mijn herstelshakes, ben ik vaak in de sauna en neem ik een ijsbad...’
Ik heb daar een uitgebreide routine in gecreëerd, ja: het blijft elke week hetzelfde. Ik ben hier ook alleen in Groningen, terwijl mijn vriendin in België woont. Op de vrije momenten zoeken we elkaar zo vaak mogelijk, maar verder is alles voor mij hier gefocust op het voetbal. Ik ben hier met een helder doel: ik wil ervoor zorgen dat ik zo lang mogelijk kan blijven voetballen. Daarnaast wil ik samen met de club het beste bereiken, uiteraard.

Waar komt de drijfveer om zo lang mogelijk te blijven voetballen precies vandaan? Peersman neemt even de tijd en overweegt het. ‘Het is moeilijk... Het allerbelangrijkste is in ieder geval dat ik het nog steeds erg leuk vind en dat ik nog steeds de motivatie heb. Ik heb altijd aangegeven: "Als ik die drive verkeerd heb, stop ik direct." Toch heb ik nog geen gevoel dat het verdwijnt; ik ben elke wedstrijd nog steeds even gemotiveerd. En waar dat dan vandaan komt... Het kan zijn dat het simpelweg karakter is, of dat het komt door al die mensen die in het verleden zeiden dat ik niet goed genoeg was om het te behalen. Dat heeft zeker een vuurtje in mij aangewakkerd en me de drang gegeven om vooral het tegenovergestelde te bewijzen.
Bij Peersman was het al vanaf jonge leeftijd belangrijk om te knokken voor wat hij waard was. De verdediger vertelt dat hij in Antwerpen is opgegroeid, als enige kind van een Ghanese vader en een Belgische moeder, en dat hij ‘niet de beste jeugd’ heeft gehad. ‘Uiteindelijk heeft het me echter wel gevormd tot wie ik nu ben. "Ik ben blij met wie ik ben, dus dat is zeker goed gegaan."

Zijn oom is Tristan Peersman, een voormalige doelman die in Nederland tijdelijk bij Willem II en FC Dordrecht keepte, terwijl zijn neef Kjell, die net als zijn vader een doelman is, afgelopen zomer van PSV naar AA Gent verhuisde. Marvin Peersman geeft aan dat hij niet afkomstig is uit een echte voetbalfamilie, maar dat hij snel verliefd werd op het spel en vaak met zijn vriendjes buiten was. Op zes of zevenjarige leeftijd startte hij met voetballen in een club bij Sint Anneke Sport. ‘Toen speelde ik nog als aanvaller en maakte ik graag doelpunten. ‘Maar daarna ben ik steeds verder naar achteren gegaan.’ Hij toonde talent als verdediger en volgde eerst de opleiding van Germinal Beerschot, waarna hij naar KSK Beveren ging. Hij was daar niet een uitblinker; desondanks kreeg hij elk jaar de kans om te blijven. ‘Er waren altijd spelers die beter presteerden dan ik, maar ik heb er altijd hard voor gewerkt’, aldus Peersman, die op zijn zestiende serieus begon te geloven in een carrière als professioneel voetballer. Twee jaar later debuteerde hij in het eerste team van Beveren. De trainer die hem inzette tegen Boussu Dour Borinage: Jan Boskamp. Peersman heeft sterke herinneringen aan de samenwerking met de Rotterdammer. ‘Zoals hij op televisie lijkt, is hij in werkelijkheid ook zo’, lacht de verdediger. ‘Hij had wel eens de intentie om een tik te geven, inderdaad. Daarnaast ben ik me ervan bewust dat hij op een goede manier op mijn gemak was. "Ik geloof dat hij het in mij zag." Peersman werd een vaste basisspeler bij Beveren en verhuisde daarna naar Antwerp FC, waar hij een kruisband scheurde.
Zijn contract dat afliep, werd niet verlengd en de stopper had ineens geen club meer. ‘Jan heeft me destijds geïnformeerd over FC Dordrecht. Ik kreeg de kans om op stage te gaan en kon uiteindelijk een contract ondertekenen. Het contact met Jan is in de loop der jaren verwaterd, maar ik ben hem daar nog steeds erg dankbaar voor.

Peersman maakte drie seizoenen deel uit van FC Dordrecht, waarna hij nog tweeënhalf jaar voor SC Cambuur speelde. In die periode kende het Nederlandse voetbalpubliek hem voornamelijk als een stoere verdediger die soms over de schreef wilde gaan. In dienst van Dordrecht ontving hij een schorsing van vijf wedstrijden na een ernstige overtreding, en ook in het shirt van Cambuur lagen zijn tackles voortdurend onder een vergrootglas.

Dit verklaarde ook een aanzienlijk deel van de twijfels onder de supporters van FC Groningen, toen Peersman tweeënhalf jaar geleden vanuit Griekenland naar het noorden van Nederland werd getransfereerd. De verdediger had de reputatie van een eenmanssloopbedrijf verworven. Wat was de bedoeling van FC Groningen met dat?
Peersman staat bekend om het label dat hij had gekregen na zijn eerste tijd in Nederland. ‘Je zult er uiteraard wel over nadenken’, denkt hij nu terug. ‘Waarom vindt dat plaats, wat ervaar je op het moment dat je dat doet? Ik heb daar een tijdlang naar gezocht. In het veld had ik niet meteen het idee dat ik iets verkeerds deed, maar als zoveel mensen het zeggen, kan er wellicht iets in zitten. Als jonge jongen houd je daar niet veel rekening mee; je denkt dat je alles weet, maar naarmate je ouder wordt, begin je daar toch meer naar te kijken. "En dan word je vanzelf ook wat kalmer."

Die schopper uit die tijd bestaat nu niet meer. Peersman is niet iemand die zijn been terugtrekt uit de duels, maar de enorme hardheid is uit zijn spel verdwenen. De supporters van FC Groningen zagen dat ook, aangezien hun aanvankelijke twijfels al snel naar de achtergrond verdwenen. Peersman ontwikkelde zich meteen tot een cruciale speler in het team van Lukkien en is daardoor een uitstekende aanwinst gebleken.
Over het wegnemen van die scepsis zei hij ‘Daar ben ik wel trots op. Ik denk niet dat ik een veel betere speler ben geworden dan toen ik vertrok uit Nederland, maar ik kan nu wel iedere week een bepaald niveau brengen. Ben constanter geworden, inderdaad. Of dit het beste voetbal is dat ik tot dusver heb gespeeld? Tja, dat vind ik een beetje raar om te zeggen: dan lijkt het net alsof ik daarvoor niet kon voetballen… Maar het is logisch dat je jezelf ontwikkelt als speler, dus dan zou je dat wel kunnen zeggen, ja.’ Het is soms net als met goede wijn. Grinnikend: ‘En inderdaad, hoe ouder hoe beter.’

De vraag is nu hoe lang Peersman nog zal blijven groeien in het team van FC Groningen. Zijn contract eindigt volgende zomer en er zijn nog geen gesprekken gevoerd over een mogelijke nieuwe samenwerking. Peersman, die tussen zijn vertrek bij Cambuur en zijn overgang naar FC Groningen anderhalf jaar in Israël en drie seizoenen in Griekenland heeft gespeeld, houdt momenteel alle mogelijkheden open. Hij zei daarover  ‘Als er iets moois komt, ga ik daarover nadenken, maar het is niet zo dat ik per se nog op avontuur wil. Nee hoor, helemaal niet. Het ligt er maar net aan wat er op mijn pad komt. Voor een langer verblijf bij FC Groningen sta ik ook zeker open, want ik heb het hier hartstikke naar mijn zin. We zullen het wel zien.’

Zijn trainer heeft de ambitie om Europees voetbal te bereiken met FC Groningen. Peersman zou dat ook graag willen ervaren. "Dat zou prachtig zijn, maar dat hebben we nog niet, nietwaar?" We moeten ons daar niet van bewust zijn, maar als je in deze fase van de competitie op de zevende plaats staat, is het belangrijk om in elk geval deel te nemen aan de play-offs. En daarin kan zomaar iets prachtigs plaatsvinden. "Het zou zeer opmerkelijk zijn om Europees voetbal te bereiken, en we zullen er in ieder geval alles aan doen om dat te realiseren."

Hetb zou loon naar hard werken zijn voor Peersman. ‘Ik ben ontzettend trots op wat ik tot nu toe heb bereikt’, zegt de verdediger. "Mijn carrière is al prachtig geweest en mijn droom is om tot zeker mijn 38ste te blijven voetballen; dat is in ieder geval wat ik in gedachten heb." Misschien kan ik dan zelfs nog wat langer doorgaan, maar eerst moet ik daar maar eens naartoe.

Eerder was het gebruikelijk dat spelers van mijn leeftijd stopten, maar dat is inmiddels niet meer het geval: door goed voor je lichaam te zorgen, kun je je carrière tegenwoordig iets verder verlengen. Het voetbal heeft daar aanzienlijke vooruitgang geboekt en ik doe mijn uiterste best om nog even door te kunnen gaan. Daarnaast probeer ik ondertussen zoveel mogelijk te genieten van wat ik nog steeds ervaar.

Het feit dat hij het allemaal kan meemaken, lijkt al een prachtige persoonlijke overwinning op de mensen die in België zo openlijk hun twijfels over hem uitten. Het heeft Peersman enkel versterkt, zo blijkt nu. ‘Nee, ik maak geen lange neus’, sluit hij met een glimlach af. ‘Stel er simpelweg een dankwoord voor, voor de motivatie.’

Bron: VI PRO

• Column Wim Masker - 28-01-2026
• Marvin Peersman hoopt tot zijn 38ste te kunnen voetballen - 28-01-2026
• Transfer Stije Resink naar Benfica van de baan - 28-01-2026
• Prachtige opbrengst collecte Stichting Laat ons weer eens samen juichen - 27-01-2026
• Reactie Danny Buijs op uitlatingen Etienne Vaessen - 27-01-2026
• Eerbetoon aan de ongeneselijke zieke Wim Masker - 27-01-2026
• Jorg Schreuders ruikt zijn kans - 26-01-2026
• FC Groningen onderuit in Jubileumwedstrijd Dick Lukkien - 25-01-2026
• Honderd keer Dick Lukkien - 25-01-2026
• Foto's training FC Groningen - 24-01-2026