
In de rubriek De dag één van kijkt FC Groningen voorafgaand aan iedere thuiswedstrijd in de competitie terug op de dag waarop de clubliefde van een supporter begon. In deze editie staat het verhaal van Fokko Aarts centraal. Zijn dag één bij de FC vond plaats in het eerste seizoen van FC Groningen, 1971/1972. Daarvoor bezocht hij al wedstrijden van GVAV. Daar ontstond zijn idee om sinaasappels mee te nemen voor doelman Tonny van Leeuwen.
Als vierjarige bezocht Fokko samen met zijn vader al wedstrijden in het Oosterparkstadion. Aanvankelijk kwam hij niet zozeer voor het voetbal, maar vooral voor de snoepverkopers. Zij liepen rond met houten kistjes die aan grote leren riemen om hun nek hingen. Hun vaste roep klonk door het stadion: Warme worst, chocolade, pepermunt! Zo wist Fokko al op jonge leeftijd precies waar hij moest zijn voor iets lekkers.
Fokko ging steeds vaker naar wedstrijden. Vanaf zijn plek achter het doel, aan de Parkzijde, zag hij dat doelman Tonny van Leeuwen regelmatig sinaasappels meenam. Dat bracht hem op een idee. Niet veel later kocht hij sinaasappels uit de eigen fruitwinkel om die tijdens wedstrijden over het hek naar de doelman te gooien. Rond het veld stonden destijds nog lage hekken. Kleine jongens mochten daar met hun rug tegenaan zitten. Voor Fokko was dat de ideale plek om Van Leeuwen van dichtbij te zien en zijn twee sinaasappels het veld op te gooien.
Van Leeuwen kon het gebaar zo te zien wel waarderen. Zodra het spel het toeliet, scheurde hij de sinaasappels open met zijn keepershandschoenen, die destijds vooral van katoen en een beetje rubber waren gemaakt. Het leverde prachtige, grappige beelden op: een doelman met gele mondhoeken van de sinaasappel. Fokko hield het ritueel meerdere seizoenen vol, totdat hij een andere plek in het stadion kreeg.
Fokko is al sinds de tijd van GVAV een trouwe supporter, eerst van de voorloper en later van FC Groningen. Als echte Oosterparker voelt hij zich sterk verbonden met zowel de wijk als de club. Door een aantal verhuizingen had de Stadjer niet ieder seizoen een seizoenkaart, maar zijn liefde voor FC Groningen is nooit minder geworden. In 2010 schafte hij opnieuw een seizoenkaart aan. Sindsdien is hij bij iedere thuiswedstrijd in Euroborg van de partij. Hij gaat alleen naar de wedstrijden, maar om hem heen zitten genoeg vaste supporters met wie hij inmiddels een fijne band heeft opgebouwd. De entourage, het publiek en de spelers geven hem telkens weer een warm en vertrouwd gevoel.
Bron: FC Groningen